توضیحات
در یک اتاق شلوغ، این مبل مثل یک جزیره است. توری فولادی که سه طرفش را گرفته نه دیوار است نه پرده — یک مرز نرم است که میگوید اینجا متعلق به کسیست که نشسته، اما هنوز همه چیز را میبیند. کوسنهای خردلیرنگش در هر فضای خاکستری و بیرنگی مثل یک اعتراض شاد میدرخشند.
وقتی روی آن مینشینید، صدای اتاق کمتر میشود — نه به خاطر دیوار، بلکه به خاطر حسی که میگوید اینجا جای من است.
این مبل ایدهی «فضای خصوصی در فضای عمومی» را به بهترین شکل ممکن اجرا میکند. نه اتاق میخواهد، نه پارتیشن — فقط خودش کافیست که یک گوشهی امن بسازد. رنگ کوسنها قابل سفارشیسازی است.




